Zij

Ik zag de sterren in haar ogen,
ze dansten op het ritme van mijn hart
en misschien was dat mijn verbeelding,
maar verdomme, zij was het universum dat ik wou veroveren.
afbeelding van Treurwillig
21 jaar bij inzending
353 MP 0 3 5
Ingestuurd op 25 augustus 2016
post-its achtergelaten @
Wichelen
1
Opmerking: 
Bij deze heb ik mijn eerste gedicht achtergelaten.
3.5

Reacties

afbeelding van Anoniem
Stuur een bericht naar andere memodichters met "@" (vb. @memodichter). Quote delen van het memogedicht tussen asterisks (vb. *je strofe* is mooi).
afbeelding van Koolmees
Koolmees
568 MP 2 5 5
3.5
Welkom op Memopoëzie, Treurwillig! Je bent de eerste nieuwe memodichter op deze vernieuwde website en het doet me plezier dat je meteen van start gaat met een mooi memogedicht. De eerste twee strofen vind ik erg goed klinken. Daarna is het naar mijn gevoel iets minder sterk.

en misschien was dat mijn verbeelding,

Wanneer je begeesterd bent door iemands blik, stel ik me voor dat je er helemaal niet bij stilstaat dat die dansende sterren niet echt zijn. Voor mij hoefde ook de verdomme er aan het einde niet bij; niet omdat het me schoffeerde, maar omdat het niet veel toevoegt aan het geheel.

Hoe dan ook, van mij krijg je een favorietje! Blijf zeker verder memodichten, want ik ben er zeker van dat je nog ander moois uit je pen kunt toveren.
afbeelding van Treurwillig
Treurwillig
353 MP 0 3 5
Koolmees, eerst en vooral bedankt voor je oprechte mening! Die waardeer ik echt enorm.
Ik begrijp wat je bedoelt hoor, maar ik ben niet zo sterk in liefde, je moet dit dus ook niet lezen met het idee dat dit geschreven is uit het perspectief van iemand die tot over zijn oren verliefd is, maar eerder door iemand die niet van liefde wou weten en dan voor de eerste keer toch verliefd werd. Vandaar ook die verdomme. Misschien had ik dit als opmerking erbij moeten vermelden!

Ik ben blij dat ik de eerste nieuwe mag zijn! Hopelijk komen er nog vele bij!
Ik ga zeker blijven verder dichten, ik heb zelfs al wat toffe ideeën. Hou je maar al vast haha.
Bedankt voor het favorietje en nogmaals voor de eerlijke mening.
afbeelding van Koolmees
Koolmees
568 MP 2 5 5
Geloof me, ik ben ook niet de meest romantische ziel, Treurwillig. Je extra uitleg maakt inderdaad het achterliggende verhaal duidelijker en nu begrijp ik ook beter je woordkeuze.

Ik hoop net als jij op veel nieuwe memodichters. Jij toont alvast het goede voorbeeld!
afbeelding van Yōudí
Yōudí
276 MP 1 3 2
3.5
Leuk wat nieuwe dichters te zien! Welkom ook van mij op memopoëzie! Ik vind de aanzet van het gedicht best goed, maar ik heb het gevoel dat de spanningsboog niet doorgaat tot het einde. Voor mij las het als iemand die iets schrijft voor een onbereikbare liefde (door die verdomme). Iemand die liefde wil geven, maar waarbij het misschien niet wederzijds is, of waarbij die liefde misschien niet toegestaan is.
Er staan wel mooie dingen in, maar ik denk dat je er meer mee kon doen. Misschien moet je proberen om met minder woorden meer te zeggen. Volgens mij kan je zoiets dan heel wat sterker neer zetten. Ik hoop alvast nog meer van jou te lezen!

Meer van Treurwillig

Weergeven

(titelloos)

Woorden dansen in mijn hoofd,
vol zelfvertrouwen.
Tot ze uit mijn mond moeten komen
en over mijn lippen struikelen.
3 0
4
Weergeven

De klok tikt

De klok tikt.
Tik…, tak…
Elke slag van de wijzer,
slaat een seconde weg.
Tik.., tak..
Alweer twee seconden voorbij,
ik kan niet meer zo goed volgen,
alles gaat zo snel.
Tik, tak.
Ik wou dat de klok,
voor één keer stil stond,
maar de tijd tikt door,
ze wacht niet op mij.
2 0
3
Weergeven

(titelloos)

Een stemloze fluistering
In een ijskoude stilte
Opzoek naar een uitweg
Van de verpletterende leegte
1 0
3.5