Ongelezen

Tussen regels in
woorden schrijven
heeft geen zin
Geen één die ze leest
of toch niet hoe je 't meent
afbeelding van Treurwillig
22 jaar bij inzending
353 MP 0 3 5
Ingestuurd op 26 januari 2017
post-its achtergelaten @
Op de driehoek die zich bevindt op de parking in Dendermonde
1
4.333335

Reacties

afbeelding van Anoniem
Stuur een bericht naar andere memodichters met "@" (vb. @memodichter). Quote delen van het memogedicht tussen asterisks (vb. *je strofe* is mooi).
afbeelding van Yōudí
Yōudí
276 MP 1 3 2
4
Mensen geven altijd hun eigen interpretatie aan de werkelijkheid. De vraag is dan hoe werkelijk is die werkelijkheid? Zelfs als je uitlegt wat je bedoelt, kan het nog anders geïnterpreteerd worden. Wat je schrijft is dus helemaal waar.
afbeelding van Koolmees
Koolmees
573 MP 2 5 5
5
Ik zal eens een gewaagde uitspraak doen: voor mij is dit je beste memogedicht tot nu toe. Naast je gepaste woordkeuzes apprecieer ik voornamelijk de bijhorende denkoefening. Heeft het inderdaad geen zin een subtiele boodschap mee te geven als die door velen niet opgepikt wordt? En is het niet onvermijdelijk dat de lezer je werk interpreteert, zelfs als dat ondubbelzinnig bedoeld is? Of is je hele memogedicht een vorm van zelfspot? Niemand die je post-it op die parking lijkt te lezen en als dat toevallig wel gebeurt, dan zien de meesten daarin saaie poëzie die toch niemand aanspreekt... Zo zie je maar, tussen de regels in kun je wel degelijk veel meegeven. Laat nog wat meer post-its met dit memogedicht achter, want het zou zonde zijn als dit ongelezen blijft!
afbeelding van Treurwillig
Treurwillig
353 MP 0 3 5
@FemvandeVen, @koolmees en @Yõudi bedankt voor jullie leuke reactie! @Koolmees, je uitspraak is (voor mij althans) niet zo gewaagd, want ik ben het eens met je! Ik heb zo'n vaag gevoel dat ik vooruit aan het gaan ben, zowel op vlak van gedichten als op vlak van schrijven in het algemeen. Eigen stoef stinkt zeggen ze en het kan natuurlijk tussen mijn twee oren zitten, maar zo voelt het gewoon voor mij.

Meer van Treurwillig

Weergeven

De klok tikt 2.0

De klok tikt
en wacht op niemand.
De wijzer wijst vastberaden
en slaat genadeloos seconden weg.
Ik wou dat ze even stilstond,
maar zelfs als 't tikken stopt
neemt de tijd geen pauze.
2 1
3.5
Weergeven

In alle talen

De bomen zwijgen in alle talen
die zij niet spreekt, toch
luistert ze aandachtig,
- stilte brengt alleen rust
als die gewenst is.

Een witte wolk verlaat haar longen,
de adem wil er niet blijven
en zij wil nog niet dood.
2 0
4.5
Weergeven

(titelloos)

Bij het vallen van de woorden,
‘Het hoeft niet meer voor mij.’,
hoor ik de klinkers klinken
en de medeklinkers braafjes meedoen.
Die klanken vullen de kamer met een stilte
waarvan ik dacht dat ze niet bestond
en heel even voelde ik het kraken
van mijn hart, door mijn hele lichaam gaan.
2 0
3.5