(titelloos)

Ik laat me zakken
En ga rustig op de grond liggen
De mensen om me heen
Kijken starend
Maar ik negeer ze
En laat de kou
Die uit de harde grond omhoog kruipt
Gedwee door mijn lichaam trekken
Zodat het langzaam
Mijn gevoelens uit kan drijven
afbeelding van HAK
Door HAK
20 jaar bij inzending
89 MP 0 0 0
Ingestuurd op 30 september 2012
post-its achtergelaten @
in de trein van Groningen naar Amersfoort
1
4.999995

Reacties

afbeelding van Anoniem
Stuur een bericht naar andere memodichters met "@" (vb. @memodichter). Quote delen van het memogedicht tussen asterisks (vb. *je strofe* is mooi).
afbeelding van Koolmees
Koolmees
570 MP 2 5 5
5
Allereerst, vergeef me dat je zo lang op een reactie van me hebt moeten wachten: een typisch voorbeeld van het ik-zal-het-morgen-wel-doensyndroom... Wel, aanvankelijk wilde ik nog niet meteen een oordeel over je memogedicht vellen en wilde ik het nog wat laten bezinken. Toen ik het de allereerste keer vluchtig las, was ik namelijk helemaal niet onder de indruk. Maar hoe langer ik erover nadacht en hoe vaker ik het herlas, hoe herkenbaarder en mooier ik het vond - erg persoonlijk ook. Ik moest denken aan pestgedrag, verdriet, sereniteit: een heleboel invullingen dus, wat meteen aantoont hoe veelzijdig dit memogedicht wel is.

En toen startte het twijfelen: 4 of 4,5 of 5 sterren? De eerste optie viel snel weg: daarvoor is je gedicht veel te goed. Vervolgens: zoeken naar elementen die me storen? Niets. Een moment waarom je mijn aandacht verloor? Neen. Inhoud? Perfect. Taalgebruik. Idem.

Van mij krijg je dus gewoon de volle pot, HAK. Echt, je hebt me geraakt. Dit is waar Memopoëzie werkelijk voor staat.

Meer van HAK

Weergeven

Vreemd te moede

Ik zit
In zak en as
Zonder
Een aanwijsbare reden
Maar mijn koffer
Staat al klaar
Want hoe ik
Me ook voel
Gaan moet ik toch
Dus ik raap
Mezelf bijeen
En stap
In de trein
3 0
3.75
Weergeven

Vondst

Ik heb een hele slechte dag
Heb eigenlijk geen behoefte aan gezelschap
Welke vorm dan ook
Maar besloot om door de stad te lopen
Omsingeld door vreemden
Tot de eerste druppels vielen
Nu loop ik in de regen door de stad
En ik voel me nog slechter dan eerst
Tot mijn oog op een briefje valt
Bevestigt aan een prullenbak
En de woorden
Geven me het gevoel van geborgenheid
Dat ik zocht
2 0
3.5
Weergeven

The day

Loved you for years
With my whole heart
Now I'm waiting for the day
We'll finally meet
Wondering if you
Loved me just the same
2 0
3.5