05:01

Een lantaarnpaal in de woonwijk flikkert,
alsof er slechts momenten zijn waarop iets niet gezien mag worden.

Ik verstop me in het bos.
afbeelding van Treurwillig
22 jaar bij inzending
353 MP 0 3 5
Ingestuurd op 2 januari 2018
post-its achtergelaten @
Bibliotheek van Wetteren
1
Opmerking: 
Idem dito
0

Reacties

afbeelding van Anoniem
Stuur een bericht naar andere memodichters met "@" (vb. @memodichter). Quote delen van het memogedicht tussen asterisks (vb. *je strofe* is mooi).
afbeelding van theoldmanknows
theoldmanknows
403 MP 2 5 8
Deze is nog sterker dan de vorige. Jeetje je bent naar mijn idee gegroeit. Heel gaaf dit te zien gebeuren. De afwisseling bij de regel wit vind ik erg goed gekozen.
afbeelding van Treurwillig
Treurwillig
353 MP 0 3 5
@theoldmanknows, wowie dank je! Ik denk zelf ook dat ik wel een zekere vooruitgang geboekt heb. Maar ik denk ook dat ik die ondertussen alweer verloren ben.

Meer van Treurwillig

Weergeven

(titelloos)

Woorden liggen op het puntje van de tong,
maar de lippen blijven gesloten.
Alleen de stilte spreekt nog.
2 0
4
Weergeven

(titelloos)

Bij het vallen van de woorden,
‘Het hoeft niet meer voor mij.’,
hoor ik de klinkers klinken
en de medeklinkers braafjes meedoen.
Die klanken vullen de kamer met een stilte
waarvan ik dacht dat ze niet bestond
en heel even voelde ik het kraken
van mijn hart, door mijn hele lichaam gaan.
2 0
3.5
Weergeven

(titelloos)

Ik woon in een dorp dat niemand weet liggen.

Op het einde van de weg staat een lantaarnpaal die het niet meer doet; daar verbergen we ons bestaan.
1 1
3.5