Kamer

Mijn humeur
Is als een kamer met luxaflexen
Het ene moment staan ze open
En wordt de kamer overgoten door zonlicht
Het andere moment worden ze dichtgedraaid
En schuilt de kamer in een nachtelijke duisternis
Ben ik niet te genieten
Tot een zonnestraal binnendringt als
een kat in de nacht
En de kamer langzaam weer verlicht
3.5
Door HAK
20 jaar bij inzending
gepubliceerd op 30 oktober 2012
post-its achtergelaten @
op het stadskantoor van Enschede
1
84x bekeken
Opmerking: 
Uit de oude doos
Vertel waar je aan dacht toen je het memogedicht las. Wat vond je goed? Gebruik "@" om een bericht te sturen naar een andere memodichter (vb. @memodichter) en plaats tekst tussen asterisks om die cursief weer te geven (vb. *heel* mooi).

Reacties(1)

afbeelding van Koolmees
Koolmees
517 MP 2 4 5
3.5
Hey, HAK! Leuk experiment om oude gedichten terug op te vissen! Ik heb zelf ook een schrijfmap, waarin ik al mijn proza- en poëziewerkjes opberg. Echt super om jaren later opstellen en gedichtjes die je in de lagere school schreef te lezen. Van nostalgie gesproken... ;)

Van wanneer stamt dit gedicht eigenlijk? Op dat moment was je blijkbaar al erg goed: ik vind een kamer als metafoor voor je gemoedstoestand althans leuk gevonden. De verzen lopen niet altijd even goed in elkaar over vind ik, maar behalve het "als een kat in de nacht"-fragment - dat naar mijn mening een beetje overbodig is - vind ik het wel meevallen. Tof! :)