afbeelding van Treurwillig

Treurwillig

Veel leesplezier!
Wannes
23 jaar
België
actief sinds 24 augustus 2016

Memogedichten

Weergeven

(titelloos)

Ik woon in een dorp dat niemand weet liggen.

Op het einde van de weg staat een lantaarnpaal die het niet meer doet; daar verbergen we ons bestaan.
1 1
3.5
Weergeven

(titelloos)

We willen onze huid kunnen afschudden zoals reptielen dat doen - er is geen plaats voor zelfliefde.

In de hoek van de kamer ligt wat ik nooit heb willen zijn.
4 2
4.5
Weergeven

06:03

Ik teken de sterren die niet zichtbaar zijn van hieruit.

Er klinkt gezucht.

De vloer voelt nog koud aan; mijn lichaamswarmte is niet genoeg om een huis te verwarmen.
2 1
0
Weergeven

05:27

Mijn haar is in de war.

In Engeland betekent dat oorlog.

Toe, laten we niet vechten vandaag.
3 0
4
Weergeven

05:01

Een lantaarnpaal in de woonwijk flikkert,
alsof er slechts momenten zijn waarop iets niet gezien mag worden.

Ik verstop me in het bos.
2 1
0
Weergeven

04:40

De volle maan trekt oceanen aan.

Ik overspoel.
3 1
4
Weergeven

In alle talen

De bomen zwijgen in alle talen
die zij niet spreekt, toch
luistert ze aandachtig,
- stilte brengt alleen rust
als die gewenst is.

Een witte wolk verlaat haar longen,
de adem wil er niet blijven
en zij wil nog niet dood.
2 0
4.5
Weergeven

(titelloos)

Tussen zijn vingers
klemt hij een sigaret
alsof zijn leven stopt
zodra hij loslaat.

Uit de asse herrijst een man
met dezelfde angsten.
2 1
4.5
Weergeven

(titelloos)

We dragen het geluk
in onze broze handen
zachtjes knijpend
in de hoop
dat het nooit
wegwaait.
2 0
3.5
Weergeven

(titelloos)

Bij het vallen van de woorden,
‘Het hoeft niet meer voor mij.’,
hoor ik de klinkers klinken
en de medeklinkers braafjes meedoen.
Die klanken vullen de kamer met een stilte
waarvan ik dacht dat ze niet bestond
en heel even voelde ik het kraken
van mijn hart, door mijn hele lichaam gaan.
2 0
3.5
Weergeven

Kansloos

Je wil alleen "maar een uurtje", maar dat uur is zo voorbij.
'Toe, nog een minuutje', fluister je de stilte in,
maar die minuut is reeds vervlogen.
De tijd is niet vrijgevig
en jij vraagt steeds meer.
3 0
3
Weergeven

(titelloos)

Een stemloze fluistering
In een ijskoude stilte
Opzoek naar een uitweg
Van de verpletterende leegte
1 0
3.5
Weergeven

Ongelezen

Tussen regels in
woorden schrijven
heeft geen zin
Geen één die ze leest
of toch niet hoe je 't meent
4 2
4.333335
Weergeven

Een bittere zoen

Ik loop cirkels in mijn hoofd
Verdwaald in de herinneringen
Van toen en nu
Een traan kust mijn lippen;
Eenzaamheid smaakt bitter
2 0
4
Weergeven

De klok tikt 2.0

De klok tikt
en wacht op niemand.
De wijzer wijst vastberaden
en slaat genadeloos seconden weg.
Ik wou dat ze even stilstond,
maar zelfs als 't tikken stopt
neemt de tijd geen pauze.
2 1
3.5
Weergeven

(titelloos)

De minuten gleden door mijn vingers weg,
toen ik dwaalde door het verleden.
De tijd maakte voor mij geen onderscheid,
ik stond stil,
maar zij niet.
5 0
3.166665
Weergeven

(titelloos)

Als mijn gedachten
het weer zouden voorstellen.
Dan zou je in één dag,
alle seizoenen gezien hebben.
3 0
3.25
Weergeven

(titelloos)

Je ogen zeggen alles.
de leegte is net zo diep,
als het verdriet oud.
2 0
4.25
Weergeven

(titelloos)

We willen onze huid kunnen afschudden zoals reptielen dat doen - er is geen plaats voor zelfliefde.

In de hoek van de kamer ligt wat ik nooit heb willen zijn.
4 2
4.5
Weergeven

In alle talen

De bomen zwijgen in alle talen
die zij niet spreekt, toch
luistert ze aandachtig,
- stilte brengt alleen rust
als die gewenst is.

Een witte wolk verlaat haar longen,
de adem wil er niet blijven
en zij wil nog niet dood.
2 0
4.5
Weergeven

(titelloos)

Tussen zijn vingers
klemt hij een sigaret
alsof zijn leven stopt
zodra hij loslaat.

Uit de asse herrijst een man
met dezelfde angsten.
2 1
4.5
Weergeven

Ongelezen

Tussen regels in
woorden schrijven
heeft geen zin
Geen één die ze leest
of toch niet hoe je 't meent
4 2
4.333335
Weergeven

(titelloos)

Je ogen zeggen alles.
de leegte is net zo diep,
als het verdriet oud.
2 0
4.25
Weergeven

(titelloos)

Als je goed luistert,
wanneer ik zwijgzaam spreek,
kan je misschien horen,
hoe ik vanbinnen stukje per stukje breek.
4 0
4.25
Weergeven

05:27

Mijn haar is in de war.

In Engeland betekent dat oorlog.

Toe, laten we niet vechten vandaag.
3 0
4
Weergeven

04:40

De volle maan trekt oceanen aan.

Ik overspoel.
3 1
4
Weergeven

Een bittere zoen

Ik loop cirkels in mijn hoofd
Verdwaald in de herinneringen
Van toen en nu
Een traan kust mijn lippen;
Eenzaamheid smaakt bitter
2 0
4
Weergeven

(titelloos)

Woorden liggen op het puntje van de tong,
maar de lippen blijven gesloten.
Alleen de stilte spreekt nog.
2 0
4
Weergeven

(titelloos)

Woorden dansen in mijn hoofd,
vol zelfvertrouwen.
Tot ze uit mijn mond moeten komen
en over mijn lippen struikelen.
3 0
4
Weergeven

Verslaafd

Telkens ik bij jou ben
Wil ik de tijd kunnen stilzetten
Zodat ik je langer kan bewonderen
Tot ik voldaan ben
Maar zelfs dan
Met alle tijd van de wereld
Zou ik nog niet genoeg van je krijgen
5 0
3.75
Weergeven

(titelloos)

Ik woon in een dorp dat niemand weet liggen.

Op het einde van de weg staat een lantaarnpaal die het niet meer doet; daar verbergen we ons bestaan.
1 1
3.5
Weergeven

(titelloos)

We dragen het geluk
in onze broze handen
zachtjes knijpend
in de hoop
dat het nooit
wegwaait.
2 0
3.5
Weergeven

(titelloos)

Bij het vallen van de woorden,
‘Het hoeft niet meer voor mij.’,
hoor ik de klinkers klinken
en de medeklinkers braafjes meedoen.
Die klanken vullen de kamer met een stilte
waarvan ik dacht dat ze niet bestond
en heel even voelde ik het kraken
van mijn hart, door mijn hele lichaam gaan.
2 0
3.5
Weergeven

(titelloos)

Een stemloze fluistering
In een ijskoude stilte
Opzoek naar een uitweg
Van de verpletterende leegte
1 0
3.5
Weergeven

De klok tikt 2.0

De klok tikt
en wacht op niemand.
De wijzer wijst vastberaden
en slaat genadeloos seconden weg.
Ik wou dat ze even stilstond,
maar zelfs als 't tikken stopt
neemt de tijd geen pauze.
2 1
3.5
Weergeven

Zij

Ik zag de sterren in haar ogen,
ze dansten op het ritme van mijn hart
en misschien was dat mijn verbeelding,
maar verdomme, zij was het universum dat ik wou veroveren.
4 1
3.5