Nachtwerk

Aan het eind van de dag
Trekt de zon zijn oranje
Veiligheidsvest aan; stapelt
Roze wolken onder ons door.
We wachten geduldig
Hoe hij de volgende ochtend
Door zijn zelfgebouwde muur heen
Breekt. Stralend met gloeiende wangen
De hemel boven ons afstreept.
4.166665
58 jaar bij inzending
ingestuurd op 21 januari 2017
post-its achtergelaten @
Stalraam bij boerderij bij Nijland.
1
182x bekeken
Opmerking: 
Tijdens avondwandeling. Stond fout in maar probleem opgelost.
Vertel waar je aan dacht toen je het memogedicht las. Wat vond je goed? Gebruik "@" om een bericht te sturen naar een andere memodichter (vb. @memodichter) en plaats tekst tussen asterisks om die cursief weer te geven (vb. *heel* mooi).

Reacties(4)

afbeelding van Treurwillig
Treurwillig
328 MP 0 2 4
4
Ik hou er echt van hoe je alles beschrijft! Kortom een mooi memogedicht!
afbeelding van Koolmees
Koolmees
519 MP 2 4 5
4.5
Laat ik de woorden van @Treurwillig overnemen: ik hou echt van je originele beschrijvingen. Net zoals in Winterlicht kom je met leuke beelden en vergelijkingen op de proppen. Verzin je je memogedichten volledig wanneer je wandelt? Ik kom bij ingevingen nooit verder dan een algemeen idee dat ik nadien tot iets volwaardigs moet proberen uit te werken.
afbeelding van Yōudí
Yōudí
269 MP 1 2 2
4
Leuke opbouw en mooie woordkeuzes. Ik ben iets minder fan van het expliciete "mannelijke" karakter van de zon, maar dat is persoonlijk. Waarom zou de zon niet "vrouwelijk" kunnen zijn bijvoorbeeld? Algemeen vind ik het wel goed geschreven. Mooi ook dat je dit geschreven hebt vanuit je inspiratie tijdens een avondwandeling.
afbeelding van theoldmanknows
theoldmanknows
337 MP 1 4 8
Je geeft heel mooi het beeld weer van de zon. het breken door zijn eigen muur. het geeft voor mij een extra laag doordat je het ook kan toepassen op je eigen leven. Het doorbreken van wat gisteren plaasvond is niet meer maar doorbroken.