Onoverwinnelijk

Brullend als een leeuw
Maar elegant als een gazelle
Bespeeld door de wind
Maar gestuurd door de maan
Beukend op het land
En uiteenspattend op de rotsen
De zee
Onoverwinnelijk
Maar toch zwak
afbeelding van HAK
Door HAK
20 jaar bij inzending
89 MP 0 0 0
Ingestuurd op 30 oktober 2012
post-its achtergelaten @
op een hek in Enschede
1
Opmerking: 
Uit de oude doos
3.25

Reacties

afbeelding van Anoniem
Stuur een bericht naar andere memodichters met "@" (vb. @memodichter). Quote delen van het memogedicht tussen asterisks (vb. *je strofe* is mooi).
afbeelding van Zomervogel
Zomervogel
73 MP 0 0 0
3.5
Mooi! Besefte pas bij "gestuurd door de maan" dat het over de zee ging. Misschien een beetje cliché gedicht, maar toch, 't is moeilijk iets origineels over de zee te schrijven.
afbeelding van Koolmees
Koolmees
570 MP 2 5 5
3
Ik vind dit memogedicht ook wel een beetje kinderlijk (sorry voor het lelijke woord - 'jeugdig' zou misschien beter zijn), maar ik weet natuurlijk niet precies hoe oud het al is en ik beoordeel het nu als het product van een volwassene...

Het enige dat ik niet zo goed begreep is waarom je die laatste vers er destijds aan toevoegde. In welk opzicht "toch zwak"? De zee is toch "onoverwinnelijk" en oncontroleerbaar, zoals je correct opmerkte? Of bedoelde je zwak in de aard van 'niet consistent', gezien "uiteenspattend op de rotsen"? Tijd voor wat zeefilosofie! ;)
afbeelding van HAK
HAK
89 MP 0 0 0
Het kan best kloppen dat je dit een kinderlijk gedicht vindt @Koolmees, maar zoals ik zei het komt uit de oude doos en ik denk dat dit gedicht zo'n 8 jaar oud is, dus dat kan wel kloppen.
Natuurlijk is de zee zwak, de zee kent, net als alle andere entiteiten, meerdere kanten...

Meer van HAK

Weergeven

Vondst

Ik heb een hele slechte dag
Heb eigenlijk geen behoefte aan gezelschap
Welke vorm dan ook
Maar besloot om door de stad te lopen
Omsingeld door vreemden
Tot de eerste druppels vielen
Nu loop ik in de regen door de stad
En ik voel me nog slechter dan eerst
Tot mijn oog op een briefje valt
Bevestigt aan een prullenbak
En de woorden
Geven me het gevoel van geborgenheid
Dat ik zocht
2 0
3.5
Weergeven

Engelen

Witte vlokken
Dalen neer uit de hemel
Als engelen
Die landen op je warme huid
Waarna ze smelten
Als de traan
Van een engel
Die eindigde in je gezicht
Als een kus
Zachtjes op je wang
1 0
3
Weergeven

Idee

Het idee van jou en mij
Verwarmt mij
In de eenzaamheid der dagen
Versterkt mij
In de moedeloosheid van het uur
Laat mij wensen
In de zwakheid van seconden
Dat het idee van jou en mij
Meer was
Dan slechts een idee
2 0
3.5