Pokézie

eerst dacht ik dat hij het verzon
tot heel de schermenzee begon
te kolken rond wat ik niet zien kon
mij wegspoelend zonder pardon
kijk uit, daar zit een Pokémon
4.999995
Door Koolmees
21 jaar bij inzending
ingestuurd op 26 september 2016
post-its achtergelaten @
Campus VUB
5
363x bekeken
Opmerking: 
Ik verwonder me als complete Pokémon-leek al een hele zomer over het fenomeen Pokémon GO. Vandaag verkende ik vijf Pokéstops (of hoe heten die dingen?) op de campus van de Vrije Universiteit Brussel en liet in de buurt een post-it achter. Benieuwd hoeveel Pokémon-jagers er opkijken van hun smartphone...
Dit memogedicht heeft op plaats 1 gestaan in het klassement!
Vertel waar je aan dacht toen je het memogedicht las. Wat vond je goed? Gebruik "@" om een bericht te sturen naar een andere memodichter (vb. @memodichter). Quote delen van het memogedicht tussen asterisks (vb. *je strofe* is mooi).

Reacties

afbeelding van Yōudí
Yōudí
276 MP 1 3 2
5
Ik vind het fantastisch! Ik speel Pokémon Go zelf en ik snap precies wat je bedoelt met je gedicht. Het is heel goed gevonden en ondanks je (opnieuw) strakke schema, slaag je er nu wel in om het uitermate vlot leesbaar te houden. Het is ook gewoon heel leuk om te zien hoe je er in slaagt je gedichten af te stemmen op specifieke plaatsen waar je de post-its achterlaat.
afbeelding van Stella
Stella
55 MP 0 0 1
5
Geweldig! Wie zegt dat poëzie niet grappig mag zijn? ;)
afbeelding van Koolmees
Koolmees
545 MP 2 5 5
@Stella: Wat geweldig dat je terug bent! Hopelijk vind je de vernieuwde website even leuk als de vorige en stuur je opnieuw zulke mooie memogedichten in (je gedichten in de top 10 getuigen nog steeds van je talent). En heel erg bedankt voor je score! Eindelijk een nieuwe top 3, al is het misschien maar voor even. :)

Meer van Koolmees

Weergeven
0

Boek

onze avonden in bed
jouw ogen die me strelen
vingers die me lezen
toe kietel nog wat
met je warme adem
waarvan ik zo heerlijk droom
1 1
Weergeven
3

Klok

langzaam tikken
tandwieltjes tijd weg
becirkelen wijzers
eeuwig hun pad
het klikken stopt
batterij plat
1 0
Weergeven
0

Portemonnee

blijkbaar is hoop onzichtbaar
ik kwam het gisteren te weten
toen ik daar verloren lag
schreeuwend neem me mee
en je lege blik me niet zag
en je me alweer was vergeten
4 0