Portemonnee

blijkbaar is hoop onzichtbaar
ik kwam het gisteren te weten
toen ik daar verloren lag
schreeuwend neem me mee
en je lege blik me niet zag
en je me alweer was vergeten
Door Koolmees
23 jaar bij inzending
568 MP 2 5 5
Ingestuurd op 18 januari 2018
post-its achtergelaten @
wachtzaal station Leuven
1
trein richting Brussel en Kortrijk
1
Standaard Boekhandel Asse
2
Opmerking: 
Deze draag ik op aan Dominique, de man die mijn portefeuille terugvond op de trein en die er werkelijk alles aan deed om me die terug te bezorgen. Zeldzame eerlijkheid en volharding!
0

Reacties

afbeelding van Anoniem
Stuur een bericht naar andere memodichters met "@" (vb. @memodichter). Quote delen van het memogedicht tussen asterisks (vb. *je strofe* is mooi).
afbeelding van Koolmees
Koolmees
568 MP 2 5 5
Hopelijk reageert u ook even, meneer de conducteur. Ik zag echt wel hoe u mijn post-it van het raam haalde. :)
afbeelding van WitteRaaf
WitteRaaf
Gone in a second,
Left me behind and lonely
miles away from home.
afbeelding van theoldmanknows
theoldmanknows
412 MP 2 5 8
Wat een sad afloop van je memoblaadje. Ik dacht toen ik het las aan de cirkel van het leven. Ik glimlach dan wel omdat de 'mens' waar ik aan dacht gevonden zou worden. Yeeahhhh
afbeelding van Koolmees
Koolmees
568 MP 2 5 5
@theoldmanknows Inderdaad, mijn arme post-itje zomaar achteloos verkreukeld in die grote handen. Ik vrees dat hij daarna nooit meer het daglicht zag. Gelukkig kon jij ermee lachen hahaha.

Meer van Koolmees

Weergeven

Water

voorzichtig kringelt
de hoppeplant omlaag
langs de regenranken
in het wolkenveld
1 0
4.5
Weergeven

Lijnrit

de trein vol goede moed
snelt richting lessen allerlei
hoor je hoe het leven roept?
het station steeds dichterbij
3 0
3.25
Weergeven

Over vroeger en nu III

Tranen zoeken een weg doorheen
het labyrint van rimpels
dat de tijd genadeloos op zijn
gelaat heeft gekerft.
1 0
0