The end

Stilte wuift, de
dag ontwaakt, leegte en
dan niets.
Droge plons van
vallen, stilte golft er
om heen.
4.5
Door Yōudí
28 jaar bij inzending
ingestuurd op 26 januari 2017
post-its achtergelaten @
Bibliotheek Muntplein Brussel
3
Petillon metro station
1
511x bekeken
Opmerking: 
Eentje voor gedichtendag.
Vertel waar je aan dacht toen je het memogedicht las. Wat vond je goed? Gebruik "@" om een bericht te sturen naar een andere memodichter (vb. @memodichter). Quote delen van het memogedicht tussen asterisks (vb. *je strofe* is mooi).

Reacties

afbeelding van Yōudí
Yōudí
276 MP 1 3 2
Dankjewel voor de reactie @Treurwillig :) Binnenkort schrijf ik er nog een paar nieuwe.
afbeelding van theoldmanknows
theoldmanknows
405 MP 2 5 8
Ik zou een spatie tussen niets en droge plons plaatsen.Dat kleine beetje tekst geeft zo veel om te mediteren, dat je het even moet laten bezinken. nN heb ik het gevoel of ik door moet lezen omdat er gelijk meer tekst is. Persoonlijk zwakt dat je gedicht af wat jammer is. Of die twee stukjes omdraaien. Ik vind het een meesterwerkje. De woorden zijn goed bedachtzaam gekozen.
afbeelding van Yōudí
Yōudí
276 MP 1 3 2
@theoldmanknows Bedankt voor je reactie! Ik schrijf meestal vrij lange gedichten, dus dit is eigenlijk een kort gedicht ;) Ik vind het persoonlijk heel moeilijk om alles "kort" te houden. Ik begrijp dat er veel kracht in de eerste 3 regels zit, maar ik denk dat de laatste 3 er toch nog bij horen. Aan de andere kant zou je ze ook wel apart kunnen zien, maar ik bedoelde het niet apart in mijn hoofd toen ik het schreef :)

Meer van Yōudí

Weergeven
4.166665

Voorbijganger

Vluchtig scheiden onze wegen
blik gekruist,
geen woord
gezegd.

Staren zonder echt te kijken
metro kwam,
aan boord
jij weg.
3 1
Weergeven
4.5

Etalage

Dag nobele passant,
wees toch niet zo schuw,
staar me aan en kies
me uit.

Het water komt al
in uw mond, uw
lippen zie ik al
getuit.

Ik voel ze later
tanden ruw,
mijn trieste lot
als fruit.
3 2
Weergeven
4.25

Tijdloos

Hoe doe je dat
een leven, na een leven als in
eindeloos?

Ooit had ik een boom en dan
een blad. Inkt trok
nerven, spel van woorden.

Blad werd twijg, werd
tak, werd...

Niets tot alles, taal van de
verbeelding.
3 0