(titelloos)

ik zeg geen vaarwel
en ik zeg geen tot ziens

want na al die jaren
kom je ook morgen terug
4.333335
Door Stella
gepubliceerd op 1 februari 2013
post-its achtergelaten @
eetcafé Green Note in Wetteren
1
176x bekeken
Opmerking: 
Het is even geleden dat ik memodichtte, het gaat een beetje stroef...
Dit memogedicht heeft op plaats 3 gestaan in het klassement!

Reacties(3)

afbeelding van Koolmees
Koolmees
499 MP 1 4 5
5
Laat ik toch maar even reageren op dit ondertussen ruim 3 jaar oude memogedicht. Ondertussen is dit memogedicht zowat uitgegroeid tot het symbool van Memopoëzie: na al die jaren kwam de website terug, precies zoals ik altijd had gehoopt (alleen duurde het iets langer dan morgen...). Aangezien je memogedicht zo'n speciale betekenis voor me heeft gekregen, kan ik het niet echt objectief beoordelen. Maar zo gaat dat nu eenmaal met poëzie. Elke lezer leest een ander verhaal en na verloop van tijd verandert je blik op de dingen. Ik weet niet meer wat ik ervan vond toen je het destijds instuurde en het doet er ook niet toe. Wat telt is dat dit werk een duidelijke favoriet van me is!
afbeelding van Yōudí
Yōudí
164 MP 0 2 2
4.5
Het is heel eenvoudig geschreven, maar toch kan je er heel wat in zien. Voor mij las het een beetje als een verhaal tussen boezemvrienden die elkaar misschien niet elke dag zien, maar die ook nooit echt vaarwel zeggen omdat ze weten dat ze elkaar nog zullen terugzien. Is het niet morgen dan de dag er na of daarna. Je weet dat je altijd op elkaar kan rekenen en dat je er altijd bent voor elkaar.
@Koolmees las het iets anders, maar dat is natuurlijk het mooie aan poëzie. Je interpreteert het vanuit jezelf als lezer. Heel mooi! En ik hoop dat je binnenkort terug nieuwe dingen schrijft!
afbeelding van Treurwillig
Treurwillig
220 MP 0 2 2
3.5
Ik vind dat het helemaal niet stroef gaat, het leest voor mij wel vlot! Dit mag dan wel 3 jaar geleden geplaatst zijn, maar dit blijft tijdloos. Dat is ook het mooie aan poëzie, het kent geen tijd. Ik zou je graag terug zien komen.