(titelloos)

De lengte van een minuut, hangt af van aan welke kant van het geluk je je bevindt.
0
gepubliceerd op 8 september 2016
post-its achtergelaten @
Uitbergen, op een hekken langs een wandel/fietsroute
1
181x bekeken

Reacties(3)

afbeelding van Yōudí
Yōudí
164 MP 0 2 2
Ik ga bewust geen sterren geven, maar wil toch even reageren. Ik vind het persoonlijk meer een spreuk dan een gedicht. De vraag is natuurlijk, wat is poëzie? Maar het blijft voor mij, hoe ik het ook bekijk, vooral een soort van spreuk die ergens ook bekend in de oren klinkt. Daarom ben ik even gaan rondzoeken op google en kwam ik toch spreuken tegen die zeer gelijkaardig waren zoals the length of a minute depends on which side of the bathroom door you're on. Niet helemaal hetzelfde, maar toch heb ik wat twijfels over de originaliteit van wat je hebt geschreven.
afbeelding van Treurwillig
Treurwillig
220 MP 0 2 2
@Yōudí, ja het is inderdaad wel meer een spreuk dan een gedicht, daar geef ik je gelijk in. Maar dat van die gelijkende spreuken wist ik niet. Ik heb het zelf even opgezocht en ik moet je daarin ook gelijk geven, het lijkt er zeer sterk op, maar ik heb dit zelf geschreven. Het stond namelijk maanden in mijn noties, maar natuurlijk is er geen manier om effectief te bewijzen dat ik die Engelse spreuk niet eerst gezien had, ik kan je wel mijn woord geven, maar dat weegt niet op. Dit is echt een jammer voorval, maar het zal mij niet tegenhouden om verder te doen! Nogmaals bedankt voor je reactie!
afbeelding van Koolmees
Koolmees
499 MP 1 4 5
Over de originaliteit van je werk in de zin van "de bedenker ervan" doe ik geen uitspraken. Ik kan er wel iets over zeggen in de betekenis "goed bedacht, vernieuwend".

Ten eerste vind ik het nogal cliché, maar daar is in se niets mis mee. Clichés bevatten ongetwijfeld een grond van waarheid of schoonheid, omdat ze anders niet door zovelen geapprecieerd zouden worden. Zeg nu zelf, welke dichter heeft nog nooit over liefde, verdriet... geschreven? Toch neemt het massaal schrijven over gevoelens niet weg dat er ontelbare prachtige gedichten bestaan over dezelfde onderwerpen.

Ten tweede: is je post-it poëzie? Zoals @Yōudí al zei, bestaat daar geen eenduidig antwoord op, want iedereen vindt andere dingen mooi en houdt meer van de ene stijl dan van de andere. Voor mij is dit werk niet echt poëzie, maar eerder een leuke spreuk, die goed zou staan op een platform zoals Facebook of Tumblr (eventueel met een zweverige achtergrondfoto erbij). En ja, dat ik daar niet zo dol op ben kan best een persoonlijke tekortkoming zijn.

Ik onthou van dit werk voornamelijk dat het concept "memogedicht" erg ruim opgevat kan worden (misschien moet ik daar wel eens een infopagina over maken) en ik vind het leuk om te zien dat je een nieuwe weg hebt verkend. Persoonlijk zou ik meer vasthouden aan de stijl van je vorige memogedichten, aangezien die meer lijkt te zeggen over jou als schrijver. Hoe dan ook, je hebt een heuse denkoefening op gang gebracht en met je post-it de naambekendheid van Memopoëzie een stukje vergroot. Alleen daarvoor verdien je eigenlijk al 5 sterren! :)