(titelloos)

al dragen ze me
levenloos langs alle kusten
enkel in het niets
wil ik ondergaan
want ik ben de zon
het einde
en het alles
waaruit niets ontspringt
4.666665
22 jaar bij inzending
ingestuurd op 7 oktober 2016
post-its achtergelaten @
De kamer van een vriend
1
309x bekeken
Dit memogedicht heeft op plaats 4 gestaan in het klassement!
Vertel waar je aan dacht toen je het memogedicht las. Wat vond je goed? Gebruik "@" om een bericht te sturen naar een andere memodichter (vb. @memodichter). Quote delen van het memogedicht tussen asterisks (vb. *je strofe* is mooi).

Reacties

afbeelding van Koolmees
Koolmees
545 MP 2 5 5
Hey, fantastisch dat je ook meedoet avondschemer! Het blijft echt kicken als er een nieuwe memodichter aan de slag is gegaan! Ik ga je nog even geen sterren geven, omdat ik je gedicht nog niet genoeg heb kunnen laten bezinken. Het is heel mysterieus, maar de woorden klinken erg mooi. Zeker verder doen dus! Liet je je eerste post-it stiekem achter of vertelde je je vriend over Memopoëzie (er staat geen webadres bij, vandaar)?
afbeelding van Yōudí
Yōudí
276 MP 1 3 2
4.5
Prachtig gedicht en weinig op aan te merken. Het is een gedicht dat je een paar keer moet lezen om het effectief te begrijpen en dan nog heeft het meer tijd nodig om te bezinken. Ik twijfel om 5 sterren te geven, maar hou het op 4,5. Ik ben alleszins benieuwd naar wat er nog komt van jou.
Ik vroeg me wel af waarom je het precies achtergelaten hebt in de kamer van een vriend. Het is jammer dat op die manier maar 1 persoon het kon zien (of komen daar meer mensen in die kamer?). Het zou zeker door veel meer mensen mogen gelezen worden!
afbeelding van Treurwillig
Treurwillig
330 MP 0 2 4
4.5
Ik vind dit echt een heel mooi gedicht! Doe zo verder!
afbeelding van theoldmanknows
theoldmanknows
405 MP 2 5 8
Ik vind dit een heel mooi gedicht. Het raakt me. Ik vind de woorden die je kiest ook erg mooi. Ik zou willen reageren met een vervolg maar dat zal je gedicht niet ten goede doen:)

Meer van avondschemer

Weergeven
4

(titelloos)

tussen glazen bier
golven roes van stemmen
schuifelt mijn blik
als melancholie
op de dansvloer

tegel naar tegel
tot de misstap
mijn enkels
tot wankelen brengt
en jouw lach
niet langer zoet is
3 0
Weergeven
3.5

nachtroes en moodswingjazz

wij razen langs en elkaar
in roes
tot ruis
in elkaars bestaan

keren keer op keer

backbeat
in elkaars ritme

scheuren langs elkaar
tot wij
van moodswingjazz
in stilte vergaan
2 0