(titelloos)

al dragen ze me
levenloos langs alle kusten
enkel in het niets
wil ik ondergaan
want ik ben de zon
het einde
en het alles
waaruit niets ontspringt
4.666665
gepubliceerd op 7 oktober 2016
post-its achtergelaten @
De kamer van een vriend
1
219x bekeken
4
Dit memogedicht heeft op plaats 4 gestaan in het klassement!

Reacties(4)

afbeelding van Koolmees
Koolmees
499 MP 1 4 5
Hey, fantastisch dat je ook meedoet avondschemer! Het blijft echt kicken als er een nieuwe memodichter aan de slag is gegaan! Ik ga je nog even geen sterren geven, omdat ik je gedicht nog niet genoeg heb kunnen laten bezinken. Het is heel mysterieus, maar de woorden klinken erg mooi. Zeker verder doen dus! Liet je je eerste post-it stiekem achter of vertelde je je vriend over Memopoëzie (er staat geen webadres bij, vandaar)?
afbeelding van Yōudí
Yōudí
164 MP 0 2 2
4.5
Prachtig gedicht en weinig op aan te merken. Het is een gedicht dat je een paar keer moet lezen om het effectief te begrijpen en dan nog heeft het meer tijd nodig om te bezinken. Ik twijfel om 5 sterren te geven, maar hou het op 4,5. Ik ben alleszins benieuwd naar wat er nog komt van jou.
Ik vroeg me wel af waarom je het precies achtergelaten hebt in de kamer van een vriend. Het is jammer dat op die manier maar 1 persoon het kon zien (of komen daar meer mensen in die kamer?). Het zou zeker door veel meer mensen mogen gelezen worden!
afbeelding van Treurwillig
Treurwillig
220 MP 0 2 2
4.5
Ik vind dit echt een heel mooi gedicht! Doe zo verder!