(titelloos)

Als je goed luistert,
wanneer ik zwijgzaam spreek,
kan je misschien horen,
hoe ik vanbinnen stukje per stukje breek.
4.25
gepubliceerd op 12 oktober 2016
post-its achtergelaten @
Shellebelle
1
185x bekeken
Opmerking: 
Sorry van mijn nogal afwezigheid van de laatste tijd. Geen idee wat er gebeurd is, gewoon even uit het oog verloren denk ik haha ;p

Reacties(4)

afbeelding van Koolmees
Koolmees
499 MP 1 4 5
4.5
Hey, wat leuk dat je terug bent, @Treurwillig! Ik was bijna bang dat je afgeschrikt zou zijn door de reacties op je vorige memogedicht. Meteen een bruggetje naar dit gedicht: voor mij echt je beste tot nu toe! Misschien nog steeds een tikje cliché en mogelijk klinkt hoe ik vanbinnen langzaam breek iets beter, maar hoe dan ook erg mooi.
afbeelding van Treurwillig
Treurwillig
220 MP 0 2 2
@Koolmees, nee helemaal niet, ik vond de reacties terecht hoor! Ik weet niet goed hoe het komt, ik ben het een beetje uit het oog verloren denk ik. Om op je reactie van nu in te pikken, ik twijfelde zelf ook of ik niet beter langzaam had gebruikt, maar bedankt alleszins! Ik moet ook toegeven dat ik wel een man van clichés kan zijn, dus je zal er wel vaker tegenkomen ;p
afbeelding van Koolmees
Koolmees
499 MP 1 4 5
Haha geen probleem met clichés, hoor @Treurwillig. Want poëzie nieuw leven inblazen is ondertussen eigenlijk ook uitgegroeid tot een cliché... Ik vind het soms gewoon wat vervelend als ik bij het lezen van een gedicht het gevoel heb dat ik iets gelijkaardigs al eens elders las. En het is echt niet erg dat je even niets instuurde. Het belangrijkste is dat je volhoudt en terugkeert!
afbeelding van Yōudí
Yōudí
164 MP 0 2 2
4
Dit is puur toevallig, maar ik heb zelf ooit een gedicht geschreven dat met exact dezelfde eerste regel begint. Vandaar vind ik het lastig om een reactie te schrijven, omdat ik het gevoel heb dat ik het gedicht herken en dus ook nogal kritisch ben.
Ik ben zelf meestal geen voorstander van rijm. Ik vind dat rijm niet hoeft om een gedicht goed te maken of om een spanningsboog te creëren in een gedicht, maar soms kan het wel een houvast zijn om zo een bepaald stramien te vullen met woorden. stukje per stukje zou ik ook niet gebruiken. Ik dacht misschien aan beetje bij beetje om te komen tot een alliteratie met breken. Ik zou de spreek en breek wel laten staan, maar de regels ook uitbreiden met een paar woorden en het iets uitrekken in meer regels om er meer spanning in te krijgen.