(titelloos)

Woorden dansen in mijn hoofd,
vol zelfvertrouwen.
Tot ze uit mijn mond moeten komen
en over mijn lippen struikelen.
afbeelding van Treurwillig
21 jaar bij inzending
353 MP 0 3 5
Ingestuurd op 12 oktober 2016
post-its achtergelaten @
wetteren
1
Opmerking: 
Het was nogal donker als ik deze achterliet, vandaar de nogal donkere foto :)
4

Reacties

afbeelding van Anoniem
Stuur een bericht naar andere memodichters met "@" (vb. @memodichter). Quote delen van het memogedicht tussen asterisks (vb. *je strofe* is mooi).
afbeelding van Koolmees
Koolmees
573 MP 2 5 5
4.5
Ik lees vooruitgang: mooie beeldspraak in dit memogedicht. Persoonlijk vind ik het ritme beter als je

Woorden dansen vol
(zelf)vertrouwen in mijn hoofd.


schrijft, maar dat is een detail. Zeker verder blijven schrijven volgens dit elan!
afbeelding van Treurwillig
Treurwillig
353 MP 0 3 5
Dank je wel! Ik twijfel over je opmerking, je hebt langs de ene kant gelijk, maar langs de andere kant hou ik iets meer van de manier zoals ik het zelf heb neergeschreven, maar zoals je zei is dat een detail! Ik zal zeker mijn best doen om zo te blijven verder schrijven!
afbeelding van Yōudí
Yōudí
276 MP 1 3 2
3.5
Ik vind het persoonlijk minder goed dan het gedicht hiervoor als je goed luistert,... De reden is niet inhoudelijk, want ik vind de beeldspraak die je hanteerde wel mooi en het is een perfect concept om een mooi gedicht rond te schrijven, maar ik vind dat de opbouw wat stroef is. Het idee van @Koolmees vind ik niet slecht. Ik zou dat idee zonder de zelf dan gebruiken. Maar ik struikel ook over de derde regel. Ik heb het gevoel dat het idee dat je had voor dit gedicht daar nog niet "rijp" genoeg is. Er staat nog te létterlijk wat je wil zeggen naar mijn aanvoelen. Het had bijvoorbeeld iets kunnen zijn als

Woorden dansen vol,
vertrouwen in
m'n hoofd tot aan
het puntje van m'n tong,
m'n lippen laat
ze struikelen.

Hiermee schrijf ik inhoudelijk hetzelfde, maar ik bouw het anders op en de wending komt pas in de laatste regel. Bij jou is de wending al duidelijk in de derde regel, door de tot. Mijn versie in mijn reactie is natuurlijk ook maar een idee terwijl ik nadenk over jouw gedicht eh. Ik zeg absoluut niet dat dit beter is dan jouw versie.

Meer van Treurwillig

Weergeven

Kansloos

Je wil alleen "maar een uurtje", maar dat uur is zo voorbij.
'Toe, nog een minuutje', fluister je de stilte in,
maar die minuut is reeds vervlogen.
De tijd is niet vrijgevig
en jij vraagt steeds meer.
3 0
3
Weergeven

(titelloos)

Ik woon in een dorp dat niemand weet liggen.

Op het einde van de weg staat een lantaarnpaal die het niet meer doet; daar verbergen we ons bestaan.
3 1
3.5
Weergeven

(titelloos)

Je ogen zeggen alles.
de leegte is net zo diep,
als het verdriet oud.
2 0
4.25