(titelloos)

tussen glazen bier
golven roes van stemmen
schuifelt mijn blik
als melancholie
op de dansvloer

tegel naar tegel
tot de misstap
mijn enkels
tot wankelen brengt
en jouw lach
niet langer zoet is
afbeelding van avondschemer
22 jaar bij inzending
19 MP 0 0 0
Ingestuurd op 21 december 2016
post-its achtergelaten @
Café Rijkswacht
1
4
Dit memogedicht heeft op plaats 8 gestaan in het klassement!

Reacties

afbeelding van Anoniem
Stuur een bericht naar andere memodichters met "@" (vb. @memodichter). Quote delen van het memogedicht tussen asterisks (vb. *je strofe* is mooi).
afbeelding van Koolmees
Koolmees
573 MP 2 5 5
4.5
Super leuk dat je nieuw werk instuurt! Ik vind het heel mooi en de stijl ligt me beter dan je mysterieuze debuut. Misschien zou ik de eeuwige melancholie er niet bij betrokken hebben en de herhaalde tot hebben vermeden, maar dat zijn details. Jammer dat je de website niet hebt vermeld op je alternatieve post-it: nu weten de mensen die je memogedicht lezen niet wat ze ermee moeten aanvangen. Of dacht je er niet aan, omdat je al wat te veel van die schaduw had gedronken? ;)
afbeelding van Yōudí
Yōudí
276 MP 1 3 2
4.5
Er lijkt een bittere ondertoon te zitten in het einde van het gedicht, jouw lach niet langer zoet is. Ik vraag me af waarom. Wat is die misstap precies? (En nee ik hoef geen antwoord, mijn vragen zijn puur retorisch.) Het is opnieuw zo een gedicht dat je twee keer moet lezen om er dieper in te kunnen graven/duiken/vallen. Hopelijk breek ik mijn enkels niet ;)

Terug een heel mooi gedicht dus! Ik ben benieuwd naar wat er nog komt!
afbeelding van Treurwillig
Treurwillig
353 MP 0 3 5
3
Ik vind het een mooi gedicht! Vooral de beeldspraak in de strofe spreekt mij enorm aan! Doe zo verder ;)

Meer van avondschemer

Weergeven

nachtroes en moodswingjazz

wij razen langs en elkaar
in roes
tot ruis
in elkaars bestaan

keren keer op keer

backbeat
in elkaars ritme

scheuren langs elkaar
tot wij
van moodswingjazz
in stilte vergaan
2 0
3.5
Weergeven

(titelloos)

al dragen ze me
levenloos langs alle kusten
enkel in het niets
wil ik ondergaan
want ik ben de zon
het einde
en het alles
waaruit niets ontspringt
5 1
4.666665