(titelloos)

Bij het vallen van de woorden,
‘Het hoeft niet meer voor mij.’,
hoor ik de klinkers klinken
en de medeklinkers braafjes meedoen.
Die klanken vullen de kamer met een stilte
waarvan ik dacht dat ze niet bestond
en heel even voelde ik het kraken
van mijn hart, door mijn hele lichaam gaan.
3.5
22 jaar bij inzending
ingestuurd op 2 februari 2017
post-its achtergelaten @
In een boek van de Bibliotheek Wetteren
1
Op een vuilbak in Schellebelle
1
155x bekeken
Vertel waar je aan dacht toen je het memogedicht las. Wat vond je goed? Gebruik "@" om een bericht te sturen naar een andere memodichter (vb. @memodichter) en plaats tekst tussen asterisks om die cursief weer te geven (vb. *heel* mooi).

Reacties(2)

afbeelding van Koolmees
Koolmees
519 MP 2 4 5
3.5
Ik vind het wel leuk dat je als lezer wat in het ongewisse blijft; Het hoeft niet meer voor mij kan op een heleboel situaties betrekking hebben. Persoonlijk denk ik dat je nog te veel ineens probeert te doen om een bepaald triest gevoel op te roepen. Je begint en eindigt ook in een andere tijd, wat mij een beetje stoort. Hoe dan ook, in Wetteren is er weer een extra reden om naar de bib te trekken en dat is wat telt. Toekomstige uitleners van dat boek zullen ongetwijfeld blij zijn met je post-it!
afbeelding van Yōudí
Yōudí
269 MP 1 2 2
3.5
Zoals Koolmees zei kan dit gedicht betrekking hebben op verschillende situaties. Ik vind inhoudelijk het ook best interessant, maar subjectief gezien vind ik me niet helemaal terug in het ritme in het gedicht. Het heeft iets, maar het loopt een beetje stroef nog voor mij.