(titelloos)

You don't have to know the
solution to my problem
I just need to know you are
there for me
When I don't know the
solution to my problem
afbeelding van HAK
Door HAK
20 jaar bij inzending
89 MP 0 0 0
Ingestuurd op 21 september 2012
post-its achtergelaten @
in één van de damestoiletten van de universiteit
1
2.5

Reacties

afbeelding van Anoniem
Stuur een bericht naar andere memodichters met "@" (vb. @memodichter). Quote delen van het memogedicht tussen asterisks (vb. *je strofe* is mooi).
afbeelding van Koolmees
Koolmees
573 MP 2 5 5
2
Hmm, dit memogedicht vind ik toch minder sterk dan The day... Ik vind het eigenlijk een beetje cliché. Volgens mij was het beter geweest als er niet drie maal know had gestaan en de tweede en de laatste vers verschillend waren. Ik begrijp dat je daarmee een bepaald ritme in het werk wilde steken, maar naar mijn mening leest het eerder storend.

Ik ben er zeker van dat je beter kunt HAK; dat heb je wel met je eerste memogedicht bewezen. Keep on writing! :)
afbeelding van Zomervogel
Zomervogel
73 MP 0 0 0
3
Eigenlijk vind ik dit gedicht ook best goed. Het is misschien een beetje onorgineel, maar ik denk dat als je dit in een mooi letter op een zweverige foto plakt, en het tumblr of weheartit opgooit, veel meisjes zich erin zullen herkennen en het zouden liken.
Ik stoor me niet zo aan de know die erin staat, en vind dit gedicht misschien wel beter lopen dan de vorige.
Alleen krijg ik bij het lezen het idee of je teveel woorden hebt gebruikt om te zeggen wat je wilt, misschien door je herhaling, en vind ik het gedicht niet zo interessant; het maakt me niet nieuwsgierig naar een verhaal erachter, zoals je vorige.

Meer van HAK

Weergeven

Op zoek

Plots komt de gedachte
Bij me op
Zal ik ooit nog
Ergens thuiskomen
Nu mijn thuis is vernield
Of zal ik de rest
Van mijn leven
Blijven zwerven
Van plaats naar plaats
De wereld over
Altijd op zoek
Nooit vindend
3 0
4
Weergeven

The day

Loved you for years
With my whole heart
Now I'm waiting for the day
We'll finally meet
Wondering if you
Loved me just the same
2 0
3.5
Weergeven

Kamer

Mijn humeur
Is als een kamer met luxaflexen
Het ene moment staan ze open
En wordt de kamer overgoten door zonlicht
Het andere moment worden ze dichtgedraaid
En schuilt de kamer in een nachtelijke duisternis
Ben ik niet te genieten
Tot een zonnestraal binnendringt als
een kat in de nacht
En de kamer langzaam weer verlicht
1 0
3.5