(titelloos)

Ik laat me zakken
En ga rustig op de grond liggen
De mensen om me heen
Kijken starend
Maar ik negeer ze
En laat de kou
Die uit de harde grond omhoog kruipt
Gedwee door mijn lichaam trekken
Zodat het langzaam
Mijn gevoelens uit kan drijven
4.999995
Door HAK
gepubliceerd op 30 september 2012
post-its achtergelaten @
in de trein van Groningen naar Amersfoort
1
114x bekeken

Reacties(1)

afbeelding van Koolmees
Koolmees
499 MP 1 4 5
5
Allereerst, vergeef me dat je zo lang op een reactie van me hebt moeten wachten: een typisch voorbeeld van het ik-zal-het-morgen-wel-doensyndroom... Wel, aanvankelijk wilde ik nog niet meteen een oordeel over je memogedicht vellen en wilde ik het nog wat laten bezinken. Toen ik het de allereerste keer vluchtig las, was ik namelijk helemaal niet onder de indruk. Maar hoe langer ik erover nadacht en hoe vaker ik het herlas, hoe herkenbaarder en mooier ik het vond - erg persoonlijk ook. Ik moest denken aan pestgedrag, verdriet, sereniteit: een heleboel invullingen dus, wat meteen aantoont hoe veelzijdig dit memogedicht wel is.

En toen startte het twijfelen: 4 of 4,5 of 5 sterren? De eerste optie viel snel weg: daarvoor is je gedicht veel te goed. Vervolgens: zoeken naar elementen die me storen? Niets. Een moment waarom je mijn aandacht verloor? Neen. Inhoud? Perfect. Taalgebruik. Idem.

Van mij krijg je dus gewoon de volle pot, HAK. Echt, je hebt me geraakt. Dit is waar Memopoëzie werkelijk voor staat.