(titelloos)

Ik laat me zakken
En ga rustig op de grond liggen
De mensen om me heen
Kijken starend
Maar ik negeer ze
En laat de kou
Die uit de harde grond omhoog kruipt
Gedwee door mijn lichaam trekken
Zodat het langzaam
Mijn gevoelens uit kan drijven
afbeelding van HAK
Door HAK
20 jaar bij inzending
89 MP 0 0 0
Ingestuurd op 30 september 2012
post-its achtergelaten @
in de trein van Groningen naar Amersfoort
1
4.999995

Reacties

afbeelding van Anoniem
Stuur een bericht naar andere memodichters met "@" (vb. @memodichter). Quote delen van het memogedicht tussen asterisks (vb. *je strofe* is mooi).
afbeelding van Koolmees
Koolmees
570 MP 2 5 5
5
Allereerst, vergeef me dat je zo lang op een reactie van me hebt moeten wachten: een typisch voorbeeld van het ik-zal-het-morgen-wel-doensyndroom... Wel, aanvankelijk wilde ik nog niet meteen een oordeel over je memogedicht vellen en wilde ik het nog wat laten bezinken. Toen ik het de allereerste keer vluchtig las, was ik namelijk helemaal niet onder de indruk. Maar hoe langer ik erover nadacht en hoe vaker ik het herlas, hoe herkenbaarder en mooier ik het vond - erg persoonlijk ook. Ik moest denken aan pestgedrag, verdriet, sereniteit: een heleboel invullingen dus, wat meteen aantoont hoe veelzijdig dit memogedicht wel is.

En toen startte het twijfelen: 4 of 4,5 of 5 sterren? De eerste optie viel snel weg: daarvoor is je gedicht veel te goed. Vervolgens: zoeken naar elementen die me storen? Niets. Een moment waarom je mijn aandacht verloor? Neen. Inhoud? Perfect. Taalgebruik. Idem.

Van mij krijg je dus gewoon de volle pot, HAK. Echt, je hebt me geraakt. Dit is waar Memopoëzie werkelijk voor staat.

Meer van HAK

Weergeven

Zomaar

Zomaar
Omdat ik weet dat
Je aan mijn woorden
Waarschijnlijk weinig hebt
Maar je moet weten
Dat ik er altijd
Voor je zal zijn
3 0
3
Weergeven

Kamer

Mijn humeur
Is als een kamer met luxaflexen
Het ene moment staan ze open
En wordt de kamer overgoten door zonlicht
Het andere moment worden ze dichtgedraaid
En schuilt de kamer in een nachtelijke duisternis
Ben ik niet te genieten
Tot een zonnestraal binnendringt als
een kat in de nacht
En de kamer langzaam weer verlicht
1 0
3.5
Weergeven

(titelloos)

You don't have to know the
solution to my problem
I just need to know you are
there for me
When I don't know the
solution to my problem
2 0
2.5