Voorbijganger

Vluchtig scheiden onze wegen
blik gekruist,
geen woord
gezegd.

Staren zonder echt te kijken
metro kwam,
aan boord
jij weg.
afbeelding van Yōudí
Door Yōudí
27 jaar bij inzending
276 MP 1 3 2
Ingestuurd op 5 september 2016
post-its achtergelaten @
1040 Etterbeek: metrostation Petillon
1
1040 Etterbeek: metrostation Mérode
2
1150: Sint-Pieters-Woluwe: metrostation Montgomery
1
Opmerking: 
In de lijn van het gedicht *etalage* wou ik opnieuw een gedicht schrijven, specifiek bedoeld voor de plaats waar ik het zou achterlaten. Deze keer moest ik voorbij een aantal metrohaltes passeren en besloot ik een gedicht te schrijven gericht aan alle voorbijwandelende reizigers.
4.166665

Reacties

afbeelding van Anoniem
Stuur een bericht naar andere memodichters met "@" (vb. @memodichter). Quote delen van het memogedicht tussen asterisks (vb. *je strofe* is mooi).
afbeelding van Leezbaar
Leezbaar
66 MP 0 1 1
3.5
Ik hou daar van
Gedichten die passen op de plekken waar ze zijn. Of bewust niet. Mooi
afbeelding van Koolmees
Koolmees
573 MP 2 5 5
4.5
Perfect ritme en heel herkenbare situatie. Zeker het staren zonder echt te kijken komt me bekend voor als trouwe treingebruiker. Ik maak me er ook wel eens schuldig aan als ik in gedachten verzonken ben of op een nieuw memogedicht broed. Al ben ik er zeker van dat een post-it zoals de jouwe me meteen zou wakkerschudden. Het zou mooi zijn als je memogedicht zorgt voor wat meer dialoog op het perron. Naar mijn gevoel was @Leezbaar iets te streng met haar score, dus ik geef je een ster meer.
afbeelding van Vervlogen
Vervlogen
9 MP 0 0 1
4.5
Dit is ook echt zo'n gedicht die, wanneer je het zou tegenkomen op een station, je toch even laat nadenken en stil staan, ook al zie je de deuren van de trein twee meter verder ziet sluiten. Echt een gedicht waarvan je kan zien dat het thuis hoort op de plek waar het hangt.

Meer van Yōudí

Weergeven

Tijdloos

Hoe doe je dat
een leven, na een leven als in
eindeloos?

Ooit had ik een boom en dan
een blad. Inkt trok
nerven, spel van woorden.

Blad werd twijg, werd
tak, werd...

Niets tot alles, taal van de
verbeelding.
3 0
4.25
Weergeven

Etalage

Dag nobele passant,
wees toch niet zo schuw,
staar me aan en kies
me uit.

Het water komt al
in uw mond, uw
lippen zie ik al
getuit.

Ik voel ze later
tanden ruw,
mijn trieste lot
als fruit.
3 2
4.5
Weergeven

Tafereel

Stilte schuilt in
deze zin
als je heel goed kijkt
kan je het zien
ergens
tussen twee lettergrepen
het is een beetje als
speuren naar
een wit vlekje
op een zwart geschilderd
doek.
4 0
4.166665