Wolken

waarom wilden we niet
wegwaaien met de wind
wie weet welke wolken
we waren geworden
afbeelding van Koolmees
Door Koolmees
21 jaar bij inzending
573 MP 2 5 5
Ingestuurd op 30 september 2016
post-its achtergelaten @
Campus VUB
3
Kringwinkel Aalst
1
Muntpunt
1
4.75
Dit memogedicht heeft op plaats 4 gestaan in het klassement!

Reacties

afbeelding van Anoniem
Stuur een bericht naar andere memodichters met "@" (vb. @memodichter). Quote delen van het memogedicht tussen asterisks (vb. *je strofe* is mooi).
afbeelding van Yōudí
Yōudí
276 MP 1 3 2
4.5
Weemoed waait wat, tussen de allitererende allinearegels. Mijmerend over keuzes niet ondernomen? Waarom hebben we nooit die knoop doorgehakt toen, ooit, lang geleden... Het gedicht heeft iets drijfzandsachtig. Je ziet niet onmiddellijk wat er aan de hand is, maar onderhuids zitten er woelige wateren. Het is echter nooit te laat om de wind in de zeilen te nemen.
afbeelding van Treurwillig
Treurwillig
353 MP 0 3 5
5
Deze vind ik heel erg mooi @Koolmees! Eén van je beste als je het mij vraagt :)

Meer van Koolmees

Weergeven

Septemberlucht

de avond ruikt nog
naar de kolen van de zomer
maar langzaamaan ontluikt
het muf parfum verscholen
in de bladeren van de bomen
1 0
4
Weergeven

Laat me in de waan

Haar ogen als zonneklaar,
haar perfect egale huid.
Was ze echt ik kuste haar.
'Zet die tv toch uit,
arme sukkelaar!'
3 0
3.75
Weergeven

Over vroeger en nu I

Daar zit hij weer aan die kale tafel,
wachtend op troostende woorden
van haar lege stoel aan de overkant.
2 0
4.5