Zon-dag

Er drijft zondag in de vijver
tussen stukjes kroos en riet
en een drupje zorgeloosheid
plonst er zijn uitbundig lied.

Geluk en tijd trekken er baantjes
zwemmen veel te hard voor mij
probeer ze nog wel in te halen
maar ze zijn me al voorbij.
4.5
Door Wolf
gepubliceerd op 25 november 2012
post-its achtergelaten @
Op een boom in een park, naast een vijvertje.
1
121x bekeken
6
Dit memogedicht heeft op plaats 6 gestaan in het klassement!

Reacties(3)

afbeelding van Stella
Stella
54 MP 0 0 1
4
Ik vind het zowel rustgevend als verdrietig, maar ik vind het vooral heel erg mooi. Je vangt op een luchtige manier dat 'zondaggevoel' dat we allemaal wel eens hebben. Ik zou heel blij zijn mocht ik dit memogedicht toevallig tegenkomen in het park!
afbeelding van Koolmees
Koolmees
499 MP 1 4 5
4.5
Dat ik hier destijds niet op heb gereageerd... Wat een prachtig ritme! Je memogedicht leest werkelijk als een trein door die eindrijm. De eerste strofe is fantastisch; het had een memogedicht op zichzelf kunnen zijn en het straalt een zekere rust uit, zoals @Stella al zei. Ook je tweede strofe vind ik erg goed. Mooi hoe je het gevoel bij de lezer volledig laat omslaan van ontspanning en gemoedsrust naar teleurstelling en onrust. Ergens vind ik die negatieve afloop wel jammer, maar dat weerhoudt me er zeker niet van je memogedicht als favoriet te markeren.